Volta – Gent

Curieuze kruiden en de gevaren van een dunschiller

Het was al vrij laat – iets na half twee ofzo – en het ging een druk weekend worden dus hadden we besloten om Gent achter ons te laten. Je kent die momenten wel: “deze keer gaan we slim zijn en er eens vroeg in kruipen,”… We proberen dat ondertussen al meer dan 19 maanden en slagen er wonderwel in; alleen is het niet de soort ‘vroeg’ die ik zou willen.

We waren dus op weg naar huis toen, bij het passeren aan de Nieuwe Wandeling, mijn vriendin opeens enthousiast de resignerende stilte doorbrak:

” He, is dat niet een van die cocktailbars waar je het altijd over hebt?”

“Mmm? Wat? Welke?”

“De Volta”

Luid gierend deden de schijfremmen hun werk.

Volta
Volta Bar

Vijf seconden later zaten we aan de toog, handen schuddend met bartender Erik Veldhuis. Daarbij viel me meteen op dat zijn wijsvinger hygiënisch ingezwachteld was. Ongelukje met een dunschiller, verklaarde hij. Het kan ook de beste overkomen, wees dus dubbel voorzichtig met messen en dunschillers. Je vingers schillen is niet leuk; probeer het dus niet thuis. Ook niet bij je tante, dat zou gewoon raar zijn.

dunschiller_2
Vingerschiller, potentieel moordwapen

De lounge bar van Volta is bijzonder smaakvol ingericht, gelegen op een tussenverdiep in een industriële loft. Beneden is het restaurant. Het is het soort bar waar je steevast vergeet welk uur het is, wat dan ook gebeurde.

De cocktail menu was een klein kaartje met ongeveer een zestal cocktails op. De suggesties van deze week, neem ik aan. Een uitgebreidere kaart vond ik niet, maar dat deerde niet; de suggesties zagen er interessant genoeg uit.

De Iron Martini, bijvoorbeeld, met een siroop van ‘ijzerkruid’. Nog nooit van gehoord. Blijkbaar heet het officieel ‘ijzerhard’ (verbena officinalis) en in de Klassieke Oudheid werd het door de Romeinen vermeld omwille van zijn ‘bovennatuurlijke’ eigenschappen. In de 18e eeuw werd het door dichters gebruikt om writer’s block tegen te gaan. Dat moet ik onthouden. Het heeft een krachtige, ietwat eigenaardige geur die goed zou gaan bij de  grassige Zubrowka en de kruidige gin (ik ben helaas vergeten welke). De Iron Martini was best lekker, hoewel misschien iets te zoet voor mijn persoonlijke smaak, maar dat ligt aan mij hoor.

IJzerkruid met bovennatuurlijke, anti-writer's block eigenschappen
IJzerkruid met bovennatuurlijke, anti-writer’s block eigenschappen

Geertrui koos voor de Crusta, deze was bijzonder lekker. Alles goed in balans, verfrissend en toch met diepgang. De hapjes als versnapering verdwenen gulzig in onze mond. Naast ons zat een internationaal gezelschap en Erik leidde ze enthousiast in de wondere wereld van spirits en cocktails. Als laatste wou ik een Dry Martini met Beefeater 24 en vroeg met welke vermouth hij dat zou maken. Erik ging voor een Spaanse Vermouth; ik wist dat er Spaanse vermouth bestond, maar had er nog nooit een geproefd. Het bleek een verrassend aangename combinatie. De vermouth was zachter dan ik gewend ben, maar maakte toch een mooi huwelijk met de iets “drogere” Beefeater.

De Volta is een bar die kwaliteit aflevert, je krijgt er een grote dosis hospitality van de gehele barcrew, gemengd met een grote dosis creativiteit. De locatie is mooi ingericht en je zit er op je gemak. De bartenders staan steeds paraat voor advies of een praatje, kortom top kwaliteit.

Ik kom alvast nog eens langs, cheers!

Een gedachte over “Volta – Gent”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s