De Sips Antwerpen

Het was alweer enkele jaren geleden dat ik nog eens naar dat kleine cafeetje op de hoek geweest was. De tijd voor de mediahetze rond meester mixoloog Manuel Wouters wel te verstaan. Ik heb altijd een beetje een dubbel gevoel gehad bij die mediahetze. Enerzijds ben ik dolblij dat het concept van fine drinking verspreid is geweest en dat mensen zijn beginnen beseffen dat er ook nog wat anders bestaat dan Cosmopolitans en Mojitos. Anderzijds heeft hij ook de “secret art” verspreid natuurlijk en gaan velen denken dat ze zomaar kunnen mixen. Ik was gelukkig al een “leerling” van Embury nog voor ik van Manuel Wouters gehoord had.

Het kleine cafeetje zat dus stampvol. Een cocktail van Engels, Hollands en Vlaams door elkaar, de muziek was niet meer te horen. Een kudde mensen, paasbest opgekleed die kwijlend stonden te wachten op een tafel en een drankje. Veel cocktailmaagden. Dat laatste klinkt misschien arrogant, maar ik vind dat je dat ziet. Ze komen op de lokroep van de media. Op ontdekkingstocht. En dan toch zie je die mojitos over de toog vliegen, tssss. Gelukkig hadden we gereserveerd. Spijtig dat er iets fout gelopen was met de reservatie. We hadden één stoel voor vier personen. Och ja de drankjes zijn belangrijker. De menukaart is een boekje van toch wel een twintigtal bladzijden vol cocktails en sterke dranken. De vormgeving van het menu is zalig, pure sec, zwart op wit. Een vintage gevoel van de jaren twintig. No nonsense. De eerste bladzijde is ook fantastisch: de huisregels.

Eigenlijk een soort gedragscode. Mijn gezelschap vond dit supergrappig, maar ik ben ervan overtuigd dat het helemaal niet grappig bedoeld is. Er heerst trouwens een legende dat er mensen buitengezet zijn omdat ze zich er niet aan houden. En gelijk heeft die. Een van de regels is bijvoorbeeld: “het is verboden je vriendin te muilen”. Het is ook not done om de barman in de ogen te kijken, tenzij je iets wil bestellen. Ook een regel in de traditionele Britse pubs als ik mij niet vergis.

Ik wist reeds wat ik ging drinken nog voor ik een letter van de menukaart gelezen had. Een Manhattan, maar niet op de manier van het menu, liever met Maker’s Mark bourbon en Carpano Antica Formula vermouth. Dat bleek geen probleem te zijn. Mijn vriendin had een Vesper, haar zus dronk een Lazy Red Cheeks. Pieter ging voor een Aviation. 

De Manhattan was fantastisch, goddelijk. Heel complex en toch perfect in evenwicht. Pluspunt was dat de dame die de bestelling opnam, eerst nog even terug kwam om te vragen of ik een twist of een kers prefereerde als garnituur. Twist natuurlijk. De Aviation was te citroenachtig voor mijn persoonlijke smaak. De Lazy Red was ok. De Vesper mocht wat meer vermouth bij.

Voor de tweede ronde hadden we al drie stoelen en zaten we aan de bar. Front row seats. Ik heb nog nooit twee mensen zo efficiënt in team cocktail zien maken. Enorm snel en toch zo’n kwaliteit afleveren, waw. En het speelgoed waarmee ze kunnen toveren…een kast, jawel een kast, vol bitters. Vele daarvan zelf gemaakt. Zoals ik zelf vaak zeg, de kwaliteit van een cocktailbar kan je soms zien aan het aantal bitters dat ze hebben. Ik heb er vanop mijn stoel 12 verschillende kunnen tellen. Dat is veel, heel veel.

Maar goed de tweede ronde, het stond niet op de kaart, maar ze gingen het zeker kunnen maken: the immortal Sazerac, zoals nadien op de rekening stond. Donkerrood van kleur, perfect van smaak, super straf. Pieter had een Old Fashioned. Daar moet ik toch nog even iets over kwijt. Blijkbaar zijn er verscheidene bars, zoals ook deze, die eerst een schijfje appelsien muddlen in het Old Fashioned glas. Ik kan daar niet tegen, de smaak van de appelsien is veel te dominant tegenover de bourbon en je moet al oppassen met de syrup tegenover de bitters. Ze hadden ook al een record aantal ijsblokken in het glas gekieperd. Rein had wel een prachtige mocktail, ananas, kaneel en angostura. Geertrui had een Brooklyn die ok was, iets té gebalanceerd misschien.

Wat kan ik zeggen als eindoordeel… De Sips blijft fantastisch, top drie van België, top 20 van Europa. Manuel Wouters en companie zijn een team dat uitmunt door vakkennis, ervaring en exquisiteit. Probeer alleen in de week te gaan en niet in het weekend. Fine drinking doe je op je gemak.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s